Zo voorkom je dat je eigen pagina's met elkaar concurreren in Google
Een pagina per zoekterm is een logische gedachte. Je hebt vijf zoektermen die op elkaar lijken, dus je maakt vijf pagina's en optimaliseert elke pagina op één term.

Een pagina per zoekterm is een logische gedachte. Je hebt vijf zoektermen die op elkaar lijken, dus je maakt vijf pagina’s en optimaliseert elke pagina op één term.
Wat er dan kan gebeuren is dat Google die vijf zoektermen als dezelfde vraag behandelt. Hij wil er één antwoord op tonen, en dan strijden jouw eigen pagina’s om diezelfde plek. Je hebt vijf keer werk gemaakt van iets waar er één van in de zoekresultaten past.
De vraag die daaraan voorafgaat is welke zoektermen Google als dezelfde vraag ziet. Daar heb ik lang op de verkeerde manier naar gekeken.
Twee dingen die ik eerder schreef
In september 2025 stond hier hoe je SEO-voortgang meet op themaniveau. Je labelt je zoektermen in clusters, en dan zie je pas of een verbetering ergens effect had.
In februari 2026 stond hier dat ik gestopt ben met beginnen bij zoektermen. Generieke content is met AI goedkoop geworden, en het leek me logischer om te kijken naar de stappen die een bezoeker wil zetten.
Die twee lijken elkaar tegen te spreken. Dat doen ze niet, en het verschil zit in één woord. Zoektermen zijn niet meer leidend, maar ze zijn wel de maatstaf.
Waarom een zoekterm een signaal is en geen waarheid
Dezelfde bedoeling wordt in heel veel vormen ingetypt. Iemand die wil weten hoe hij zijn zoektermen bij elkaar zet, typt “zoekwoorden clusteren” of “zoektermen groeperen” of “keyword clustering”. Voor die persoon is het dezelfde vraag.
Ik heb die drie op 20 augustus gemeten. Ze horen bij elkaar, maar Google beantwoordt ze niet hetzelfde: van de tien resultaten delen ze er twee. Genoeg om verwant te zijn, te weinig om één pagina te zijn.
Als drie schrijfwijzen van precies dezelfde bedoeling al uit elkaar lopen, dan is één zoekterm nooit het hele verhaal. Hij is een eerste aanwijzing van wat iemand zoekt, en meer niet.
Wat een onderwerp wel en niet is
Een onderwerp draagt zelf geen meetbare waarde. “Rapportage” is geen getal. Je kunt niet zien of het groeit, niet zien of je werk effect had, en niet uitleggen wat het opleverde.
De zoektermen eronder kunnen dat wel. Die hebben vertoningen, posities en klikken. Zonder die zoektermen kun je een onderwerp niet wegen en niet volgen.
Dat is precies wat ik in mijn eigen systeem heb veranderd. De ondergrens per zoekterm is eruit gehaald en de weging staat nu op onderwerpniveau. Een zoekterm hoeft alleen nog een gemeten zoekvraag te hebben; wat een onderwerp waard is, volgt uit de zoektermen bij elkaar opgeteld en afgezet tegen de schaal waarop dat domein nu werkt.
De omkering die daaronder zit: vroeger leidde de URL het onderwerp af, nu leidt het onderwerp de URL af.
Waarom je dan alsnog groepeert
Omdat je pagina’s er sterker van worden. Eén pagina die een onderwerp volledig behandelt, met de vragen eromheen erin, doet het in de regel beter dan vijf pagina’s die er elk een stukje van pakken. In het vak heet dat topical authority, en het komt erop neer dat je op één onderwerp de partij bent die het hele verhaal heeft.
Er is een reden om daar nu extra op te letten. Bij 18 van de 20 zoektermen in mijn meting stond er een AI-overzicht boven de gewone resultaten, en bij alle 20 stonden er andere vragen. Dat geldt voor deze twintig zoektermen in dit onderwerp en niet voor Google in het algemeen, maar het zegt wel iets over hoe weinig ruimte er onder dat blok overblijft.
Mijn redenering daarbij, en het is een redenering en geen meting: als een groot deel van het scherm al gevuld is met een samenvatting, dan wordt de vraag niet wie er op plek drie staat maar wie er als bron van dat onderwerp geldt. Vijf halve pagina’s helpen daar niet bij.

Hoe je meet welke zoektermen bij elkaar horen
De gangbare manier is groeperen op woorden die op elkaar lijken. Dat werkt slecht, en ik heb er in een eerdere samenwerking veel tijd in gestoken zonder dat het opleverde wat ik hoopte.
Wat wel werkt is kijken naar wat Google zelf doet. Je haalt voor elke zoekterm de eerste tien resultaten op en je telt hoeveel van die webadressen bij twee zoektermen allebei voorkomen. Delen ze er drie of meer, dan beantwoordt Google die twee met dezelfde pagina’s en is het één onderwerp. Delen ze er twee, dan zijn ze verwant en verdienen ze allebei een eigen pagina met een link naar elkaar.
Die twee drempels zijn het hele idee. Ze zijn instelbaar, want wat bij een breed domein werkt is te grof voor een specialist.
Wat de meting liet zien
Ik heb twintig zoektermen uit mijn eigen vakgebied door die berekening gehaald. Vier dingen vielen op.
“seo rapportage”, “seo rapport maken”, “seo rapportage voorbeeld” en “seo rapportage tool” zijn samen één onderwerp. Ze delen vier tot vijf van de tien resultaten. Wie daar vier pagina’s voor maakt, laat ze om dezelfde plek strijden.
“marketing dashboard maken” hoort niet bij “marketing dashboard”. Die eerste twee woorden zijn gelijk en het derde woord verandert de vraag genoeg dat Google er andere pagina’s bij zet. Op woordgelijkenis had ik ze samengevoegd.
“topical authority” en “topical authority opbouwen” halen zelfs de lage drempel niet. Twee zoektermen over hetzelfde begrip, en er is nauwelijks overlap in wat Google erbij toont.
Eén partij pakt het hele rapportagecluster met één pagina. Follo Agency staat met dezelfde URL op vier van die zoektermen: op één voor “seo rapportage voorbeeld”, op drie voor “seo rapportage” en voor “seo rapport maken”, en op veertien voor “seo rapportage tool”. Eén artikel dat het onderwerp afdekt in plaats van vier pagina’s die elkaar in de weg zitten. In de link staat bovendien dat er een gratis template bij zit.

Wanneer dit de moeite waard is
Bij één zoekterm hoef je hier niet aan te beginnen. Dan zoek je zelf even en je ziet het.
Het wordt interessant zodra je twintig of meer zoektermen hebt en moet beslissen hoeveel pagina’s je ervoor maakt. Dat moment komt bij een nieuwe sectie op je site, bij een contentplanning voor een kwartaal, of als je merkt dat twee van je pagina’s op dezelfde zoekterm wisselen.
Het werkt niet als je lijst uit losse eindjes bestaat. De berekening kan alleen verbanden vinden tussen zoektermen die er allebei in zitten, dus een schrale lijst geeft schrale groepen.
Zelf doen
Ik heb de berekening losgemaakt uit mijn eigen systeem en er een notebook van gemaakt dat je in je browser draait. Je zet je zoektermen erin, het haalt de zoekresultaten op, en je krijgt een Excel terug waarin elke zoekterm zijn onderwerp heeft staan met in gewone taal wat dat betekent.
De uitleg staat op de pagina van het zoektermscript, inclusief hoe je je zoektermen verzamelt en wat het ophalen kost. Twintig zoektermen kwamen bij mij uit op ongeveer zeven dollarcent.
Wat er in mijn systeem bovenop zit, is dat deze berekening doorlopend draait en een onderwerpenboom voedt die bepaalt waar een nieuwe pagina thuishoort. Dat is het rapportagesysteem waar ik voor klanten aan werk. Het notebook doet het één keer, op een lijst die jij aanlevert.
Weet je eenmaal welke zoektermen bij elkaar horen, dan is de volgende vraag hoe je die pagina’s aan elkaar knoopt. Daar schreef ik eerder over in hub- en pillarpagina’s opzetten voor één thema.
Een automatische check voor je vacatures, zo weet je of de techniek voor Google klopt
Als recruiter of marketeer wil je dat de beste kandidaten jouw vacatures vinden. Je schrijft een goede tekst, kiest een duidelijke titel en zet de vacature online. Maar wat gebeurt er daarna?
Lees verder →Een contentbriefing bouwen uit Search Console-data
Ik gebruik AI dagelijks voor content, maar er wordt geen woord geschreven voordat er een briefing ligt die op de zoekdata van de klant is gebaseerd. Dat is de kwaliteitspoort, niet een extra stap.
Lees verder →Hoe ik mijn bedrijfskennis vastleg zodat een AI-agent er zelfstandig mee werkt
Ik werk alleen, dus alles wat ik niet vastleg raak ik kwijt. Daarom houd ik mijn bedrijfscontext bij in een map met bestanden waar Claude Code elke sessie uit leest.
Lees verder →